Uw Turkse vakantiewoning verkopen als Deense eigenaar: Meerwaardebelasting en Deense aangifte
Voor een Deense eigenaar is het verkopen van een Turks vakantiehuis zelden louter een Turkse aangelegenheid. De winst is zichtbaar voor twee belastingdiensten tegelijk: Turkije, waar het onroerend goed zich bevindt, en Denemarken, waar u fiscaal inwoner bent. Begrijpen hoe deze twee op elkaar aansluiten — en waar het verdrag tussen Denemarken en Turkije tussenbeide komt — voorkomt dat u dubbel betaalt of, net zo vervelend, voor een verrassing komt te staan tijdens een controle door SKAT.
Stap één: de Turkse kant
In Turkije is winst op een gekochte woning volgens de Wet op de Inkomstenbelasting (artikel mükerrer 80) alleen belastbaar als waardeaangroeiwinst als u verkoopt binnen vijf volledige jaren (60 maanden) na de tapu-registratiedatum. Na vijf jaar is de winst vrijgesteld. Het belastbare bedrag is uw verkoopprijs minus uw voor inflatie gecorrigeerde aankoopprijs (verhoogd met de Yİ-ÜFE-index wanneer deze met 10% of meer is gestegen), minus gedocumenteerde kosten, minus de vrijstelling van 2026 van 150.000 TRY (dit was 120.000 TRY in 2025). Het restant wordt belast tegen 15%–40%, aangegeven op een Turkse aangifte inkomstenbelasting die wordt ingediend tussen 1 en 31 maart van het jaar na de verkoop.
Stap twee: de Deense kant
Als Deen die volledig belastingplichtig is in Denemarken, moet uw wereldwijde inkomen — inclusief winst op buitenlands vastgoed — in principe worden gemeld aan SKAT, omgerekend naar Deense kronen tegen de relevante wisselkoers. Het doel van het verdrag ter voorkoming van dubbele belasting tussen Denemarken en Turkije is ervoor te zorgen dat die winst niet door beide landen volledig wordt belast.
Waar wordt de winst daadwerkelijk belast?
Volgens de standaard verdragsregel voor onroerend goed zijn winsten belastbaar in het land waar het onroerend goed zich bevindt — Turkije. Denemarken verleent vervolgens verlichting ter voorkoming van dubbele belasting over dezelfde winst. U moet de verkoop alsnog aangeven in Denemarken en de verdragsvermindering claimen in plaats van deze simpelweg weg te laten.
| Vraag | Turkije (waar het onroerend goed staat) | Denemarken (waar u woont) |
|---|---|---|
| Primair recht om de winst te belasten | Ja — onroerend goed bevindt zich hier | Verleent vermindering voor dubbele belasting onder het verdrag |
| Wanneer is het belastingvrij in Turkije? | Na 5 volledige jaren van eigendom | n.v.t. |
| Wat u moet doen | Turkse aangifte indienen (1–31 mrt volgend jaar) bij eerdere verkoop | De verkoop melden bij SKAT, verdragsvermindering claimen |
| Valuta voor rapportage | TRY | Omrekenen naar DKK |
Checklist documentatie voor een Deense eigenaar
- De tapu met uw verwervingsdatum — zowel uw vijfjaarstermijn als de indexering zijn hiervan afhankelijk.
- Bewijs van de aankoopprijs en kosten (overdrachtsbelasting, notaris, makelaarskosten) om de Turkse winst te verlagen.
- De Turkse belastingaangifte en het betalingsbewijs, wat uw bewijs is bij het claimen van verdragsvermindering in Denemarken.
- Wisselkoersgegevens voor de omrekening naar kronen die SKAT verwacht.
Veel Deense eigenaren in Alanya kochten als pensioen- of vakantiebasis; dezelfde documentatiediscipline die uw positie inzake aardbevingsverzekering beschermt — zie onze gids over aardbevingsverzekering — is precies wat jaren later een soepele, door het verdrag gedekte verkoop mogelijk maakt.
De kernboodschap voor Deense eigenaren is geruststellend: behoud het pand langer dan vijf jaar en Turkije heft niets, terwijl het verdrag u beschermt tegen dubbele belasting bij een eerdere verkoop — zolang u aan beide kanten correct rapporteert.
